ایرج مصداقی

توطئه‌های رژیم و نتیجه‌ی فعالیت‌های ما - بخش سوم

نگاهی به کارنامه و دستاورد بسیاری از نیروهای اپوزیسیون و فعالین سیاسی در زمینه حقوق بشر کنید. بعد از یک سال کار مداوم نتیجه چه بوده است و یا خواهد بود؟ در زیر مروری می کنم به نتایج برخی از فعالیت‌های انجام شده. امیدوارم چیز مهمی از قلم نیافتاده باشد.

-زمینه‌ی آزادی چند وبلاگ نویس فراهم شده؛

-چند نفری از زندانیان به مرخصی فرستاده شده‌اند و یا امکان تماس تلفنی از زندان با خانواده هایشان را پیدا کرده‌اند؛

-چند نفری با وثیقه آزاد شده‌ و شمشیر رژیم بالای سرشان قرار گرفته، به جای آنان چند نفر جدید به زندان رفته‌اند. این بدان مفهوم است که روز از نو و روزی از نو؛

- دانشجویان هر از گاهی دستگیر و آزاد می‌شوند تا هم ما و هم مراجع بین‌المللی دلمان خوش باشد که کاری انجام می‌دهیم و هم رژیم همچنان تیغ برکشیده‌‌اش را بالا سر دانشجویان نگاه دارد و هم از تبعات بین‌المللی آن فرار کند؛

-اجازه دیدار چند وکیل با موکلین‌شان داده شده؛

-چند روزنامه بسته شده در نوبت انتظار دادگاه مانده‌اند و دلشان خوش است که ممکن است به آن‌ها اجازه فعالیت همراه با ترس و دلهره بدهند. این‌بار خودشان مأمور سانسور نشریه و روزنامه‌شان خواهند شد؛

-بیماری و یا فشار روی چند زندانی سیاسی مشخص به اطلاع مجامع بین‌المللی رسانده شده که اتفاقاً‌ می‌تواند مورد بهره برداری رژیم نیز قرار بگیرد. چرا که نشان دهنده تعداد معدود و انگشت شمار زندانیان سیاسی و تحت فشار است که برای یک جامعه‌ی ۷۰ میلیونی در یک کشور جهان سومی امری طبیعی است و یا لااقل نشان‌دهنده بحرانی بودن وضعیت نیست؛[1]

- به چند «فعال سیاسی» تحت بازداشت و یا منتظر دادگاه پاسپورت داده‌اند که از مرزهای قانونی کشور خارج شده و تقاضای پناهندگی کنند؛

رژیم بیکار ننشسته‌ است

در این میان مقامات امنیتی رژیم بیکار ننشسته و به سهم خود در پیشبرد سیاست‌های رژیم حرکت می‌کنند.

-برای مخدوش کردن مرز رژیم و مخالفانش، حتا وابستگان به دسته‌های چماقدار و کسانی که دارای سوابق جنایتکارانه هستند نیز به خارج اعزام شده و مشمول حمایت بخشی از «فعالین سیاسی» قرار گرفته و نامشان در کنار نام فعالان سیاسی و حقوق بشری اضافه شده است؛

- چند نفری را هم که به منظور سابقه‌تراشی برای آن‌ها و یا در جدال باندهای رژیم موقتاً دستگیر کرده بودند برای هدایت افکار عمومی به خارج از کشور گسیل داشته‌‌اند تا به جریان فرهنگ سازی مطلوب رژیم در خارج از کشور بپردازند؛[2]

-حکم زندان چند زندانی که در ابتدا با احکام فله‌ای مواجه بودند در دادگاه تجدید نظر تقلیل یافته است تا کسی فکر نکند که فعالیت‌های ما بی ثمر بوده است. در ضمن به این ترتیب مشروعیتی نیز برای سیستم قضایی رژیم و دادگاه‌های تجدید نظر آن فراهم می‌شود؛

-چندین بخشنامه‌ی بی بو و خاصیت از سوی رئیس قوه‌قضاییه برای انجام تغییراتی در سیاه‌ترین بخش حاکمیت صادر شده و چندین ماه است که وعده‌ی آزادی دانشجویان زندانی مرتب داده می‌شود. سر‌ آخر هم گفته شده که دو سه دانشجو بیشتر زندانی نیستند؛ [3]

توطئه‌‌‌ی رژیم در بخش فرهنگ و اطلاع رسانی در خارج از کشور

بعد از آن که بخش فرهنگ و تبلیغات در داخل کشور به دست نیروهای امنیتی، اطلاعاتی و نظامی افتاد این بار نگاه رژیم و مسئولان آن به خارج از کشور معطوف شد.

نگاهی کوتاه به آن‌چه در حول و حوش ما می‌گذرد به خوبی نشان می‌دهد که خط هدایت افکار عمومی در خارج از کشور نیز در دستور کار رژیم قرار گرفته است.

با این عمل آن‌ها با یک تیر دو نشان می‌زنند. این‌ بار حرف‌های خود را از زبان کسانی که در خارج از کشور هستند و به عنوان منتقد رژیم شناخته می‌شوند می‌زنند تا به زغم خود مقبولیت بیشتری داشته باشد. در این میان البته سنجیده عمل می‌کنند تا منافع بیشتری نصیب رژیم گردد.

آیا حضور آقایان مسعود بهنود، ابراهیم نبوی، هوشنگ اسدی و... در خارج از کشور بدون برنامه‌ریزی خاصی بوده است؟

ایا راه‌اندازی سایت‌ها، روزنت‌ها و... در خارج از کشور دال بر وجود سیاست خاصی نیست؟ هزینه‌ی آن‌ها را چه کسی و در راستای چه سیاستی تأمین می‌‌کند؟

نگاهی کنید به رشد قارچ گونه تلویزیون‌های ماهواره‌ای وابسته به رژیم. آیا تلویزیون‌های هما، سلام و ... بدون پیش‌بینی خاصی به وجود آمده‌اند؟‌

آیا تأثیری در مخاطبان خود نخواهند داشت؟

irajmesdaghi@yahoo.com

[1] - زندانیان سیاسی واقعی و تحت فشار به خاطر تنگ‌نظری‌های گروهی و سیاسی کمتر و یا اصلاً مورد توجه بسیاری از مدعیان حقوق بشر قرار نگرفته اند. به نمونه‌‌های سعید ماسوری و به ویژه علیرضا شریعت‌پناه توجه کنید. حجت زمانی را در نظر بگیرید. تعدادی از سایت‌های اینترنتی مدعی دفاع از حقوق بشر تا ۴۸ ساعت پس از انتشار خبر اعدام او نیز حاضر به پخش خبر و محکوم کردن آن نیستند. در حالی که خبر عطسه‌ی زندانیان ویژه به سرعت روی سایت‌هایشان بازتاب می‌یابد.

[2] مسعود بهنود در حالی که زحمت هدایت فکری و نظری بخشی از اپوزیسیون جمهوری اسلامی را می‌کشد! در همان حال از سوی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران رژیم مفتخر به مدال ژورنالیست نمونه هم می‌شود.

[3] پیش‌تر سر مسئله توقف سنگسار و ... چه الم شنگه‌ای به پا کردند و چه نیروهایی در خارج از کشور که روز شب به خودشان تبریک نمی‌گفتند که رژیم را وادار به عقب نشینی کردند و ...!